17 mei 2003 deel 2

*	*ZATERDAG 17 MEI 2003*	*	Terug naar Startpagina	*
			17 mei 2003 heeft het CHTA de intrede van Uranus in Vissen gevierd met een astrologische boottocht, waarvan hier een verslag. Deze foto's zijn gemaakt door Aukje Eijgelaar
			Verslag Joyce...
			Hoi all, de zomer is weer aangebroken en dus komt er weer een reeks geuren en kleuren verslagen van onze zomerse festijnen, in weer en wind dan, om aldus de fotoreportage die Aukje heeft laten maken (zij had personeel vandaag) op te vrolijken. Het eerste wat ik de organisatie van het Uranus-in-Vissen evenement in Friesland zou willen aanraden, als ze zoiets ooit nog eens doen, is om een astroloog in de arm te gaan nemen voor het uitdokteren van een wat geschiktere datum. Want zeg nou zelf, wie haalt het in zijn hoofd om een evenement waar mensen van heinde en verre naar toe moeten reizen, te organiseren in een weekend waar Mercurius retro loopt en Neptunus stilstaat. Erger kun je het voor wat vervoersperikelen betreft bijna niet voorstellen.

	Het astrologische department van de organisatie vanochtend trok dan ook lijkbleek weg toen ze hoorde dat de treinen tussen Zwolle en Leeuwarden niet reden vanochtend. Maar tot haar ontstellende verrassing bleken de reizigers ook allemaal kaas gegeten te hebben van Merc retro, op drie na, en kwamen te paard, voet, wagen, taxi, bus, of anderszins alsnog op tijd aangevlogen. De drie die toch te laat waren, waren zo snugger om te bedenken dat de boot waarop de astrologen zouden gaan, naar Franeker ging, en zij spoeden zich alsnog met de trein daarheen om ons daar op te wachten.

	De bootreis zelf verliep zeer voorspoedig, de Friesche Wateren bleken een recht toe recht aan kanaal te zijn, slechts een kwartier te laat kwamen we aan, de lunch was ook niet onaangenaam, zij het dat het astrologische onderdeel van de organisatie de Stier-Maan niet aan het werk had en de zak met kaas en boter in de auto had laten liggen. Gelukkig waren er twee deelnemers zeer allergisch voor kaas en boter, en was de minarine wel aan boord gekomen, zodat de broodjes helaas met minarine opgesmikkeld moesten worden. En Jam en Hagelslag was er ook in overvloed natuurlijk naast de soep die Aukje gisterenavond toen ik naar een video van Harry Potter keek, heeft klaargemaakt en die wij vanmorgen omzichtig naar Leeuwarden hebben vervoerd.

	Er werd in de lezing wat minimale aandacht geschonken aan het chronische wakkerblijven midden in de nacht (sommige deelnemers) en het bij stilstaande Neptunus-toestanden al drie dagen lang de ogen bijna niet open kunnen houdend zowel s nachts als midden op de dag (de lezinggeefster) wat nu eenmaal onvermijdelijk bij Uranus in Vissen hoort. (Ik wil wedden dat zo gauw Neptunus om gedraaid is, ik niet meer kan slapen en de slapelozen hun ogen niet meer open kunnen houden...) De bewolking was ook niet van de lucht (gisteren was het mooi, en aan het eind van de reis ging de zon ook opeens weer schijnen, maar over dat weer, daarover zo meer) , er werd natuurlijk ook nog wat over bliksem en onweer verteld met Uranus in Vissen, maar alleszins gemoedelijk meerden wij aan in Franeker al waar we met eigen ogen hebben aanschouwd hoe meer dan 200 jaar geleden een hobbyistje een planetariumpje bouwde in zijn plafond tot grote schrik van zijn vrouw, dat het tot op de dag van vandaag nog steeds doet. Zeer indrukwekkend allemaal.

	Op de terugweg werden de deelnemers wat door elkaar gehusseldefusseld (want zeg nou zelf, enige verwarring past er wel bij, bij Uranus in Vissen) en aan allerlei andere tafeltjes gezet, opdat de gesprekken gemoedelijk over bepaalde Uranus standen in de eigen horoscoop zouden gaan. Nou dat ging allemaal prima. Een half uur te laat terug ook nog wel. Met 9 deelnemers hebben wij vervolgens nog gemoedelijk pizza gegeten (de service was ook al zeer gemoedelijk maar manana, manana, drie mensen hadden B&B geboekt en gaan morgen kanoen, en opeens sprong ondergetekende op en nog een Maan in Waterman deelneemster met het besluit nog met het licht weg te rijden, en terug te zoeven naar huis. De rest bleef logeren in het Friesche Land. Had ik dat nou ook maar gedaan... Ik zat nog niet op de snelweg of daar begon het. Donder, onweer, bliksem, hozen, regen, Uranus in Vissen in optima forma... van 120 ging ik naar 100, naar 80, naar 70 en vond het maar een merkwaardig fenomeen om telkens het gevoel te hebben over de weg te vliegen. Rijden kon ik het niet meer noemen.

	Mevrouw Maan in Waterman had eerst Aukje thuis afgeleverd, en haalde me bij Zwolle met een noodgang in. We zwaaiden nog even vriendelijk en ik heb nog geprobeerd haar bij te houden, maar ik zag dat ze 120 tufde (het was inmiddels weer wat droger) waar het maar 100 mocht en toen gaf ik het maar op.Ik ben nog heelhuids thuisgekomen ook. Wonderbaarlijk hoe die FF Diesels bijna zweven over de weg en nog de juiste bochten nemen ook. Het was weer een spannende week. Benieuwd wat er volgende week weer op mijn astrologische pad komt. Groet! Joyce
			Verslag Aukje...
			>Het eerste wat ik de organisatie van het Uranus-in-Vissen evenement in Friesland zou willen aanraden, als ze zoiets ooit nog eens doen, is om een astroloog in de arm te gaan nemen voor het uitdokteren van een wat geschiktere datum. Daarom was dit denk ik ook een evenement dat niet helemaal in het rijtje van doorsnee evenementen valt... Maar inderdaad die vervoers problemen waren wel heel vervelend voor de betrokkenen, dat is wel iets om volgende keer op te letten om dan natuurlijk weer iets heel anders over het hoofd te zien... Al met al voor astrologen ook weer een bijzondere leerzame ervaring lijkt mij... Joyce kwam op een zonnige donderdagavond op het zandpad hier aangereden... Waar ik en het eten op haar wachtten... Na de maaltijd kwam Willem die net een aardewerken vuurpot had aangeschaft en in mijn tuin had neer gezet en toen hebben we de vuurpot ingewijd, die goed brandde en een heerlijke warmte gaf . Bij gebrek aan wijn dronken we vruchtensap met wat versnaperingen erbij... Toen het donker werd zagen we het licht van de Volle Maan achter de bomen schemeren en zijn naar binnen gegaan om wat films te bekijken...

			De volgende dag zijn we inkopen gaan doen voor de bootreis en hebben er verder een heerlijk dagje van gemaakt met wat inspanning en ontspanning... Het was heel mooi weer en bovendien bijna geen wind , dus ideaal om wat te gaan fietsen. Een van de fietsen bleek een bijna lege band te hebben en wij kregen het allebei niet voorelkaar om daar wat lucht in te pompen. Dus togen wij eerst met fietspomp in de fietstas, langs de Mûntsegroppe richting Rottevalle, 3 km verderop, waar Willem met zijn grote boot in het haventje ligt. Gelukkig troffen wij hem daar nog net aan en hij zag meteen wat eraan mankeerde. Nadat het ventiel vernieuwd was en beide fietsen weer op de goede bandenspanning waren gezet, gingen we verder, overal bloeide het fluitekruid langs de weg...

			We besloten even bij de oever van het meer de Leyen te gaan kijken. Joyce stapte zonder dralen het daar ondiepe water in en ik volgde, maar zakte eerst nog een eind weg in wat 'drijf'zand dat daar aan de oever opgebracht was, maar het was heerlijk om even pootje te baden. Ik heb meteen maar mijn schoenen en mijn ene modderige sok uitgewassen en daarna gingen wij aan de enige aanwezige picknicktafel zitten in het zonnetje en dronken wat sap... Vervolgens fietsten we nog wat verder richting Oostermeer en hebben ook nog wat genuttigd bij 'De Zandloper' buiten in de tuin om via allerlei landelijke zandweggetjes en schelpenpaden, langs prachtig bloeiende stukjes weiland met gele boterbloemen en rode zuring velden weer thuis te komen... Daar is Joyce met een vuurpot en takkenbossen gaan spelen, terwijl ik wat aan het avondmaal deed en alvast begon om een flinke pan soep te maken... We hebben nog gezellig zitten eten bij het vuur en Willem kwam er later ook nog bij tot het te frisjes werd en we naar binnen gingen om verder te gaan met de soep en om een film verder te zien... Nadat Joyce de film had uitgekeken en de soep ook klaar was gingen we slapen.

			De volgende morgen eerst de auto ingeladen en toen wat verse broden kopen in Surhuisterveen en met een heerlijk Belgisch roombroodje als ontbijt dat al rijdend werd verorberd togen we naar Leeuwarden, waar we veel te vroeg aan kwamen want de boot was er nog niet... Toen zijn we naar het station gegaan om een kop koffie te drinken , daar zat al een dame met prachtig gekleurd paars haar druk te telefoneren, die naar later bleek ook een deelneemster was van deze boottocht. Zij had vroeg afgesproken met haar vriendin, maar er waren problemen met het treinverkeer vanuit Zwolle naar Meppel... Gelukkig bereikte haar vriendin nog wel op tijd Leeuwarden... Er druppelden steeds meer deel nemers de stations restauratie binnen en het werd tijd voor mij en Joyce om naar de boot te gaan en onze spullen uit te laden. De boot lag al klaar en ik kreeg het druk met de voorbereidingen...

			Om 11.30 kwam iedereen aan boord en Henny hielp mij met de catering... Terwijl wij druk bezig waren in de kleine kombuis die vol stond met van alles begon het schip te varen... Het was natuurlijk even wennen en behoorlijk improviseren, we ontdekten dat er geen boter en kaas aan boord was meegekomen, daardoor kwam het misschien dat er na afloop veel brood over was... Boven hoorden we de stem van Joyce die haar verhaal over Uranus in Vissen vertelde via een microfoon, wat wel nodig was want eenmotorboot maakt altijd geluid... Na de maaltijd en de soep kregen wij het wat rustiger en konden ook van het voorbij glijdende landschap genieten... In Franeker aangekomen een echt oudhollands stadje met kleine grachtjes en mooie oude pandjes waren we niet ver van het Planetarium. Daar troffen we drie deelnemers die niet op tijd met de trein Leeuwarden hadden kunnen bereiken, ondanks het feit dat ze ernstig rekening gehouden hadden met vertragingen vanwege Mercurius retro en al heel vroeg op het station waren...

			Het was ooit de woning van Eise Eisinga, waar hij met het kaarden van wol de kost verdiende en waar hij in 7 jaren deze wonderbaarlijke klok van ons planeetstelsel heeft gebouwd. Hij had slechts de lagere school doorlopen, maar dat zegt dus heel weinig over iemands capaciteit en kennis... deze man was in mijn ogen een genie. Hij had wellicht het geluk dat hij in de buurt van een universteitstad was geboren, Franker was de 2e stad (na Leiden)van Nederland met een universiteit en dat zal wel veel mensen met kennis hebben aangetrokken. Het is het oudste nog werkende planetarium ter wereld. Eise Eisinga had niet alleen de kennis over ons zonnestelsel, maar wist dit ook helemaal met eenvoudige middelen in elkaar te zetten en ons zonnestelsel t/m Saturnus met het exacte verloop van de Zon , de Maan en de planeten over zijn plafond te laten verlopen, terwijl op zolder een heel ingenieus radarwerk is gebouwd, waarbij ook rekening is gehouden met alle onregelmatigheden zoals het vanuit onze aarde is gezien, zoals retrograde lopende planeten enzo.

			Ik was er wel eens eerder geweest, maar ik ben elke keer diep onder de indruk, hoewel ik daar op zolder niet alles heb gezien dit keer, maar daarvoor waren we ook met veel mensen, dus ik hoop er nog eens op een rustiger moment naar toe te gaan om dat wat beter in me op te nemen... ik herinner me van vroeger dat het lijkt op een enorm houten uurwerk van een klok , met alle tanden van het radarwerk uitgezaagd, wat op zich niet alleen een monniken werk moet zijn geweest, maar ook nog heel knap dat het precies zo snel gaat als de betreffende planeet, en dat geldt dan voor het hele zonnestelsel t/m Saturnus... Alles werkt zoals vroeger de klokken op gewichten, waarvan sommige elke week weer aangetrokken moeten worden en andere slechts een keer per half jaar. Toen we weeraan boord waren en op de terug weg kregen we koffie met oranjekoek en kwam ook de zon te voorschijn. Ik zat aan het tafeltje met de mensen die Uranus transit door huis 4 en 5 hadden. Bij mij staat Uranus precies op cusp 5 op dit moment en dat beloofd wat!!!
			Om 18.30 waren we weer in Leeuwarden, met een halfuur vertraging op ons reisschema, en dus kwamen we ook een halfuur later bij de Zandloper. Wij waren nog met ons negenen en reden daarnaar toe met 6 auto's. Toen we eenmaal van de grote weg afwaren, was men verrast door de schoonheid van het landschap zoals we het aanschouwen en ervaren via een kronkelige weg, zoals vanouds... en wat een veel mooier aanzien en een heel andere kijk op dezelfde wereld geeft, dan als je langs de snelwegen gaat. Wat je weereens doet realiseren dat de ruilverkaveling ook vreselijk grote vernielingen heeft aangericht in het landschap... Oostermeer eigenlijk heet het Eastermar is een pittoresk dorpje dat precies tusen twee meren ligt en in de omgeving zijn heel veel zandwegen en boomrijke landweggetjes... De Zandloper is ook een heel leuk plekje waar je buiten in de tuin kunt zitten of binnen, afhankelijk van het weer of de temperatuur... Buiten dronken we eerst wat en binnen gingen we eten, ik vind de pizza's daar altijd heerlijk, maar er waren ook mensen die lasagne hadden die smaakte ook prima...
			Sommigen namen ook nog een toetje van ijs met vruchten... en toen was het plotseling afgelopen want Joyce en Jacq wilden nog in het avondlicht naar huisrijden en Jacq moest mij nog met mijn pannen naar huis brengen... ik had eigenlijk verwacht dat Jacq nog een nachtje zou blijven slapen, maar dat liep anders... maar dat hoort natuurlijk ook bij Uranus, dat de dingen niet gaan zoals je had verwacht. Aukje --
	Nog meer over 17 mei? Klik hiervoor deel 1
			Wil je meer weten over astrologie en andere programma's? Kijk dan op http://www.astrologie.ws http://www.astrologie.ws/oasis2003.htm http://www.astrologie.ws/workshop.htm
	Terug naar Startpagina