New Page 1

Nadat het medicijnwiel voor de winter toegedekt was met bladeren, is er op 21 Maart 2004, met het begin van de Lente, een korte openingsceremonie gehouden met de CHTA congresgroep. We deden een heling voor Margreet. Kwamen terug van het medicijnwiel, Margreet belde toen we binnenkwamen, ze voelde zich opeens opgeknapt!

Begin April heeft Jan vd V het medicijnwiel echter goed wakkergetrommeld. Hij kreeg allerlei visioenen. Het duurde tamelijk lang voor hij een eerste visioen kreeg, en dat was een contact met een vrouw, de spirit van het medicijnwiel. Bruin haar, strak achterover, die wel een zuster van, maar niet dezelfde vrouw was als degene die over de heilige grond op OASIS waakt. Ze vertelde hem dat wij dit medicijnwiel en haar zelf in het leven geroepen hebben en dat we als we inzicht willen krijgen telkens een bloem moeten offeren. De volgende dag hebben Janneke, Jan en ik het medicijnwiel verder geschoond van de bladeren en de intenties van de mensen bij de eerste opening op de stenen geschreven. Volgens Jan liggen de stenen niet helemaal goed en verdwijnt de energie kris kras in het rond. Mignon vertelde echter later dat de energie niet kriskras gaat maar vanuit de periferie in spiralen naar het midden getrokken wordt, daar bij elkaar `gebonden` en vervolgens weer terug gestort over het medicijnwiel.

Twee mensen hebben onafhankelijk van elkaar inmiddels vastgesteld dat de totem van het medicijnwiel een Adelaar is. Op 28 Mei gaat Isolde die een week lang haar muziek heeft ingestudeerd, een fluit concert geven voor deze Adelaar. Een krachtschild van de adelaar is inmiddels ook gemaakt door Isolde (zie foto bovenaan)

Op vrijdagmiddag 28 mei hadden we op de Sunlodge een lezing van Bob Pyle over Edgar Cayce en zijn astrology-readings en Isolde kreeg vlak voor aankomst helaas een ongevalletje en creeerde een pracht van een deuk in haar auto.
Schrijft ze:

Yup, en hij zat er vanmorgen nog steeds, dus het was helaas geen slechte droom... : (

Gelukkig alleen blikschade, al loopt het vandaag allemaal wat stram...

Isolde gaf ons na de lezing toch een pracht van een fluitconcert in het medicijnwiel, nadat ze de adelaar totem overhandigd had, die ze dus zelf beschilderd had speciaal voor dit medicijnwiel afgelopen week. Hij ziet er echt prachtig, super, tof, gaaf, uit, zie de foto bovenaan, die een slechte reproductie is overigens:-)

schrijft ze:

*bloos* bloos* bloos*

Tja, het viel wel mee hoor. Ik was al lang blij dat niemand bij het laatste nummer gemerkt heeft dat ik maar wat zat te improviseren. Het nummer dat ik in gedachten had, wilde er onder geen beding uit komen, dus liet ik mijn vingers over de fluit wandelen zonder er verder bij na te denken. Blijkbaar had het medicijnwiel iets anders in gedachten...

Het gekke is dat ik meteen nadien geprobeerd heb om hetzelfde nummer te spelen, en het rolde eruit zonder enige moeite. Tot 3 keer toe zelfs..... freaky...

Gewoonlijk merk ik aan het fluitspel zelf waar evntuele blokkades zitten. Mijn NAF is voor mij persoonlijk een directe telefoonverbinding naar boven toe als het ware, en soms mag ik mooie nummers maken. Nu moet ik wel zeggen dat ik supernerveus was hoor. Ik had verwacht dat iedereen wel weg zou zijn en dat niemand echt zou komen luisteren, behalve Joyce dan natuurlijk, de keeper van het wiel. Groot was mijn schrik toen iedereen vrolijk mee

huppelde... Maar gelukkig is alles goed afgelopen. Errug goed zelfs. Bob heeft me gevraagd om eventueel 'ns een tape op te sturen om te kijken of we er niets mee kunnen doen. Als ik voldoende nummers heb, denkt hij dat er misschien wel een cd-tje in zit...

Tja, dat was wel het allerlaatste dat ik had verwacht. Ik hoopte gewoon dat iedereen het mooi zou vinden...

Ook blij dat je de adelaar mooi vindt, Joyce. Ik ben zelf erg kritisch, en stel me altijd de vraag of het wel goed genoeg is. Ontertussen heb ik mijn eerste krachtschild verkocht, geloof het of niet, iemand wilde het graag als presentje voor een jarige. Bizar hoor, want het zijn ook zo'n beetje je kindjes he, al is het een lap stof met een klad verf op...:-)

Ik kom het adelaarkrachtschild in ieder geval nog eens bezoeken, ik mis 'm vandaag wel een beetje (stond in de woonkamer)...

Oh ja, en ik weet nu ook wat Kefir is (schrijf ik het zo goed ?). Lekker, en nu kan ik het zelf ook proberen. Dankjewel iedereen die er was, het was een fijne namiddag, ondanks de deuk ik mijn wagen.

Big hug

Isolde

ps wil je ook een krachtschild laten maken door Isolde? Mail dan naar lean.lekens @ pandora.be

8 juni 2004 / Zon/Venus transit

Nou hiero zo de belevenissen van de Venus Transit op de Sunlodge.

Marga kwam ook nog met een eclipsbrilletje langs en even later togen wij

gedrieen naar het medicijnwiel, waar een schaal met water en edelstenen, de

adelaar als symbool voor de verbinding met de Grote Geest en een

bloemenoffer van Aukje in het midden lagen. Venus hadden we al als zwart

rondje in de onderste helft van de Zon waargenomen, en na een klein smudge

ritueeltje, trommelden we onszelf het medicijnwiel in .

We gingen alle drie naast elkaar zitten, namelijk op het enige plekje waar

nog wat schaduw was (alsof we op de Venus plek , zwart, van de Zon wilden

zitten:-)) want het begon al aardig warm te worden.

We hebben een half uur gemediteerd, in die meditatie kwamen er bij mij

mijmeringen naarboven over hoe we onlangs Venus als zo'n schitterend

heldere ster aan de avondhemel hadden gezien, en nu als een zwart plekje

voor de Zon, in diapositief.

Het Licht van Venus, wat Venus zo mooi maakt, zo mijmerde ik verder, komt

gewoon van de Zon. En Venus is in het licht van de Zon gewoon een zwart

plekje, zoals vanmorgen. Opnieuw besefte ik dat al onze wensen, verlangens

en liefde, maar gevoed worden door 1 bron, door de Zon, die almachtig is.

Maar toch heeft Venus het vermogen om van alle planeten het zonlicht het

meest schitterend te weerkaatsen als ze ochtend of avondster is.

Het was hier aardig stil, om 10.41 begon tegelijk het lawaai van een

vliegtuig, wat vogels en Aukje en ik tegelijk uit de meditatie gerukt, ik

had een heel blij gevoel, en ik denk dat dat op onze breedte mogelijk het

echte moment van de conjunctie (astrologisch) was. Marga had nog helemaal

geen zin om uit haar meditatie te komen maar ik zong een aantal keren OM en

opeens hadden we een heel krachtig klankschalen en trommelconcert.

Daarna hebben we het water van de edelstenen in drie flesjes gedaan als

heilig genezend Zon-Venus water:-)

Verder wordt het hier zo langzamerhand veel te warm om ueberhaupt nog na te

denken, dus vandaar dat ik nu binnen in de koelte zit en de computer aan

heb gedaan:-))

Of het leven op aarde nu veranderd is weet ik niet:-)))

Dinsdag 28 september 2004

Dit is een foto van de HARVEST MOON, de Volle Maan in september, genomen op 28 september 2004 op het eiland Maui, en gepubliceerd op www.spaceweather.com De Harvest Moon wordt zo genoemd omdat de Volle Maan in september s avonds voldoende licht geeft aan de boeren om s avonds nog door te gaan met oogsten waar nodig.

Wij hebben nadat we een hele serie Sunlodge workshops in September in het medicijnwiel hebben gehouden

de laatste September meditatie met Volle Maan in het medicijnwiel gehouden, en wij, dat zijn Annemarie en Joyce. Annemarie kwam namelijk toevallig langs zo rond het middaguur en de Volle Maan was om 15.10 uur. Spontaan besloten we de horoscoop van het moment eens even op de grond te leggen in het medicijnwiel met de Ascendant naar het Oosten wijzend, en het MC naar het zuiden enzovoort, en we legden allerlei voorwerpen op de plaatsen van de planeten:-) Nou ja spontaan, het kan ook door de kosmos geregeld zijn want de Ascendant was in de horoscoop van de Volle Maan voor Kalmthout ruim 27 graden Boogschutter en de Ascendant van de horoscoop van het medicijnwiel zelf ruim 24 graden Boogschutter oppositie Venus, de Maan en Mercurius op 26 en 27 graden Tweelingen (sic).

AnneMarie schreef (ergens) : .........en we hebben dat meditatief prachtig éénlijnig voorbereid, in het medicijnwiel dat er voor de gelegenheid zeer representatief uitzag. Joyce had zich genesteld tussen Jupiter, gerepresenteerd door een flinke pompoen - de eerstvolgende consultanten zullen nu wel Jupitersoep krijgen - (ps, ik doe tegenwoordig pompoensoepconsulten, vandaar..) , en Venus, met een prachtige vaas bloemen.

Ik zat vlakbij Neptunus, voorgesteld door het lieflijke engeltje van het solaarritueel op de Azoren van Joyce dit jaar, en rechts van mij de automatische tuinlamp die Uranus voorstelde. (en die het niet meer doet, grinnik) Pluto werd verbeeld door een verkoold houtblok, verder hadden we het kleine rode Zonnetje en er rechtover de vierkante Mandala-kalender = Maan, voorstellende Aries 6° "een vierkant, aan één zijde helder verlicht". Wat het symbool uit de astrologische mandala was voor deze Volle Maan. Een oude kookpot deed dienst als Saturnus, 2 grote kwartsstenen als de Maansknopen die precies op de IC/MC as stonden, het mandalaboek als Mercurius en Mars een potje rode johannesolie waar de bloempjes nog in zaten. Kortom, elke planeet was mooi present.

Na de meditatie voelde ik me echt goed en tevreden in mijn midden. Tot zover Anne Marie

Omdat er in de wijde omstreken geen buren te bekennen waren, namen wij na het medicijnwiel aldus aangekleed te hebben (en met de adelaar in het midden) de trommels en trommelden eerst eens even de energie van het medicijnwiel los. Na ons concert zijn we toen in een diepe meditatie gegaan van een half uur en opeens om 15.07 uur kwam er een enorme onrust aan de hemel door middel van de wind die een heleboel eikebomen in de omstreken een boel eikels liet vallen en besloot ik voor de zoveelste keer, dat de tijden die de efemeriden geven voor de Volle Maan altijd gebaseerd zijn voor de evenaar en dat er wel een paar minuten tussen kan zitten op onze noorderbreedte... Het was hoe dan ook verrukkelijk om eens even midden op een doordeweekse dag onwerelds te doen en gewoon in het medicijnwiel buiten te mediteren en te trommelen met de natuurkrachten om ons heen die we als een voelden met het hele moment.

***